Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2014
Η ΣΦΑΓΗ ΣΤΟΝ ΙΠΠΟΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΟ ...
www.eoaesperia.org/index.php/esperia/article/viewFile/75/77.pdf
Η αλήθεια για την σφαγή των 7.000, στον Ιππόδρομο της ...
antiparakmi.blogspot.com/2013/04/7000.html
Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2014
Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2014
Ιερά Εξέταση -διωγμοί κατά των εθνικών στο Βυζάντιο
http://www.matia.gr/library/ebook02_15/index.html
http://dia-kosmos.blogspot.gr/2014/06/blog-post_8228.html
http://www.tsantiri.gr/themata/i-sfagi-ton-ellinon-apo-to-vizantio-ke-tin-ekklisia-diavaste-ola-ta-stichia/
http://clubs.pathfinder.gr/ETHNISMOS/1000948
Η ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ
http://www.imlagada.gr/UsersFiles/admin/documents/Downloads/11_klironomia.pdf
Πηγή: Περιοδικό Ιστορικά Θέματα, άρθρο «Βυζάντιο και Αφροκεντρισμός»,
Αγνή Βασιλικοπούλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Βυζαντινής
Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, τεύχος 6, σελίδα 44]
Επιμέλεια: Θωμάς Φ. Δρίτσας tdritsas@gmail.com
"Πρώτον, αν και η ελληνική παιδεία δεν κρίθηκε ποτέ, ούτε από τον Χριστό ούτε από τους Αποστόλους του θεόπνευστη, οπωσδήποτε δεν απορρίφθηκε από αυτούς ως βλαβερή. Δεύτερον, πολλοί από τους έλληνες φιλοσόφους δεν απέχουν πολύ από τη γνώση του αληθούς Θεού"
Σωκράτης ο Βυζάντιος, 5ος αι.
Μ. Βασίλειος: «Αν υπάρχει κάποια ομοιότητα μεταξύ των ειδωλολατρικών κειμένων και των χριστιανικών, θα μας ήταν χρήσιμη η γνώση και των δύο. Και στην αντίθετη περίπτωση όμως, η παράλληλη και συγκριτική μελέτη και γνώση της διαφοράς τους δεν είναι ασφαλώς μικρή ωφέλεια για την αναγνώριση με βεβαιότητα της καλύτερης και ανώτερης απ' τις δυό» [ "Προς τους νέους, για την επωφελή μελέτη των ελληνικών κειμένων." ]
«Νομίζω ότι όλοι όσοι είναι μυαλωμένοι ομολογούν ότι η παιδεία είναι το πρώτιστο αγαθό μας. Και δεν εννοώ μόνο την ευγενέστερη δική μας παιδεία, δηλαδή τη Χριστιανική, αλλά και την Εθνική, την οποία πολλοί από τους Χριστιανούς, κακώς γνωρίζοντες τα πράγματα, απορρίπτουν ως επίβουλη και
εσφαλμένη και απομακρύνουσα από το Θεό. Δεν πρέπει να μην τιμάμε την παιδεία, όπως νομίζουν μερικοί, τους οποίους πρέπει να θεωρούμε σκαιούς και απαίδευτους».
(Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, Επιτάφιος εις Μ. Βασίλειον κ., 11 Migne Ε. Π. 36, 508)
Διάδοση Χριστιανισμού και Διωγμοί
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/κντ
http://www.apologitis.com/gr/ancient/diadosi.htm
http://www.arnos.gr/system/files/kefalaioi.3_0.pdf
http://www.apologitis.com/gr/ancient/diadosi.htm
http://www.arnos.gr/system/files/kefalaioi.3_0.pdf
Η ενότητα στο σχολικό βιβλίο Α' Γυμνασίου
|
|
Pax_Mongolica
Pax_Mongolica
The foundations of the Pax Mongolica lie in the Mongol Empire beginning withGenghis Khan in the early 13th century. In the process of conquering the various tribes in the region, Genghis Khan revolutionized the way Mongolian tribal society was structured.[4] After each new victory, more and more people were incorporated under Genghis Khan's rule, thus diversifying the societal balance of the tribe. In 1203, Genghis Khan, in an effort to strengthen his army, ordered a reform that reorganized his army's structure while breaking down the traditional clan- and kindred-based divisions that had previously fragmented the society and military. He arranged his army into arbans (inter-ethnic groups of ten), and the members of an arban were commanded to be loyal to one another regardless of ethnic origin.[5] Ten arbans made a zuun, or a company; ten zuuns made amyangan, or a battalion; and ten myangans formed a tumen, or an army of 10,000. This decimal system organization of Genghis Khan's strong military would prove very effective in conquering, by persuasion or force, the many tribes of the central Asian steppe, but it would also strengthen Mongol society as a whole.[6] By 1206 Genghis Khan's military expansion had unified the tribes of Mongolia, and in the same year he was elected and acclaimed as the leader of Mongolia.
Foundations[edit]
The foundations of the Pax Mongolica lie in the Mongol Empire beginning withGenghis Khan in the early 13th century. In the process of conquering the various tribes in the region, Genghis Khan revolutionized the way Mongolian tribal society was structured.[4] After each new victory, more and more people were incorporated under Genghis Khan's rule, thus diversifying the societal balance of the tribe. In 1203, Genghis Khan, in an effort to strengthen his army, ordered a reform that reorganized his army's structure while breaking down the traditional clan- and kindred-based divisions that had previously fragmented the society and military. He arranged his army into arbans (inter-ethnic groups of ten), and the members of an arban were commanded to be loyal to one another regardless of ethnic origin.[5] Ten arbans made a zuun, or a company; ten zuuns made amyangan, or a battalion; and ten myangans formed a tumen, or an army of 10,000. This decimal system organization of Genghis Khan's strong military would prove very effective in conquering, by persuasion or force, the many tribes of the central Asian steppe, but it would also strengthen Mongol society as a whole.[6] By 1206 Genghis Khan's military expansion had unified the tribes of Mongolia, and in the same year he was elected and acclaimed as the leader of Mongolia.Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2014
Γ. Θ. Μαυρογορδατου- Ασύγγνωστη αμέλεια ή και ενδεχόμενος δόλος
Ασύγγνωστη αμέλεια ή και ενδεχόμενος δόλος
Του Γ. Θ. Μαυρογορδατου*
Το ζήτημα της δίκης και εκτέλεσης των Εξι δεν είναι τόσο απλό όσο εμφανίζεται. Από στενά νομική σκοπιά, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επρόκειτο για παρωδία δίκης, ....
Περισσότερα Καθημερινή.κντ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)