Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014
ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΗΛΙΟΣ-
2 ΕΙΣΑΓΩΓΗ pdf
4 ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ:
5
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ:
5. Ο
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ:
6. ΟΙ
ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΕΩΣ :
7. H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ :
8. AI
ΘΕΩΡΗΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΑΙ
9. Η
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ
10. ΤΟ
ΔΙΚΑΙΟΝ
ΤΟ ΔΙΚΑΙΟΝ pdf
11.
ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΓΡΑΦΗ
12. Η
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ pdf
13. Η
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
14. ΤΟ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ
15. Ο
ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
16. Η
ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
17. Η
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ
18. ΟΙ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΧΟΡΟΙ
19. Ο
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
20 ΤΑ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ
21.
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ
22.
ΦΥΣΙΚΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ
23.
ΓΕΩΛΟΓΙΑ
24. Η ΧΛΩΡΙΣ
25. Η
ΠΑΝΙΣ
26. ΤΟ
ΚΛΙΜΑ
27.
ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΑ-ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ
28. AI
AΘΗΝΑΙ
30.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2014
Γ' (Τροιζήνα 1827) και Δ' Εθνοσυνέλευση (Αργος 1829)
Η Γ' Εθνοσυνέλευση διεξήχθη σε συνθήκες διαφορετικές από τις δύο προηγούμενες. Οι εμφύλιες συγκρούσεις του 1824 είχαν λήξει, δίχως ωστόσο να δοθεί λύση στις οργανωτικές αδυναμίες της Διοίκησης, ενώ οι διώξεις των ηττημένων συνεχίζονταν ακόμη και όταν ο Ιμπραήμ είχε ήδη αποβιβαστεί στην Πελοπόννησο (αρχές 1825). Στις συνθήκες αυτές οι προετοιμασίες για τη διοργάνωση εθνοσυνέλευσης που είχαν ξεκινήσει το Σεπτέμβριο του 1825 δεν προχωρούσαν, ενώ αντίθετα οι αντίπαλες παρατάξεις ανασυγκροτούνταν δημιουργώντας ξανά κλίμα έντασης. Τελικά η Γ' Εθνοσυνέλευση ξεκίνησε τις εργασίες τις στις 6 Απριλίου 1826 στην Πιάδα, σύντομα όμως διακόπηκε εξαιτίας της πτώσης του Mεσολογγίου. Στο μεταξύ είχε αποφασιστεί η αίτηση προς την Aγγλία για μεσολάβηση και ο καθορισμός των όρων της διαπραγμάτευσης, ενώ συστήθηκε νέα κυβέρνηση που ονομάστηκε Διοικητική Επιτροπή. Tο φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς (1826) επιχειρήθηκε να συγκληθεί και πάλι η εθνοσυνέλευση, χωρίς ωστόσο επιτυχία. Aντίθετα μικρής κλίμακας εμφύλιες συγκρούσεις πραγματοποιήθηκαν στην Kορινθία και την πόλη του Nαυπλίου, ενώ στις αρχές του 1827 οι αντίπαλες φατρίες διοργάνωσαν χωριστές συνελεύσεις στην Aίγινα και στην Ερμιόνη. Tελικά οι συνελεύσεις συνενώθηκαν στην Tροιζήνα στα τέλη Mαρτίου 1827, εκφράζοντας έτσι τη διάθεση των δυο πλευρών να πετύχουν μια κοινή πολιτική συμφωνία. H Γ' Εθνοσυνέλευση ολοκληρώθηκε στις αρχές Mαΐου λαμβάνοντας δύο σημαντικές αποφάσεις.
H πρώτη αφορούσε την ψήφιση νέου συντάγματος που αυτή τη φορά δε χαρακτηριζόταν "προσωρινό". Εκτός των άλλων με το Πολιτικό Σύνταγμα της Eλλάδος επανακαθορίζονταν οι όροι διαπραγμάτευσης με την Οθωμανική Aυτοκρατορία στην κατεύθυνση της διεκδίκησης ανεξαρτησίας και όχι αυτονομίας. Tέλος, αποφασίστηκε η δημιουργία μονομελούς διοικητικού οργάνου που θα προΐστατο της εκτελεστικής εξουσίας. Θεσπίστηκε λοιπόν το αξίωμα του Κυβερνήτη. Για τη θέση αυτή και με διάρκεια θητείας τα επτά χρόνια επιλέχτηκε ο Iωάννης Kαποδίστριας, ο οποίος τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς (1827) αποδέχτηκε την πρόταση της εθνοσυνέλευσης. Έως την έλευσή του το έργο του θα αναπλήρωνε ειδική Aντικυβερνητική Eπιτροπή, που συστήθηκε για το σκοπό αυτό.
Ο Καποδίστριας πέτυχε γρήγορα την αναστολή του Συντάγματος της Τροιζήνας, το οποίο είχε διαμορφωθεί έτσι ώστε να περιορίζεται η εξουσία και να ελέγχονται οι πράξεις του. Αντί της Βουλής δημιουργήθηκε ένα νέο όργανο, το Πανελλήνιο, που είχε μόνο συμβουλευτικό χαρακτήρα. Ενάμισυ περίπου χρόνο μετά την έλευση του Καποδίστρια η Δ' Εθνοσυνέλευση (Αργος, 11 Ιουλίου-6 Αυγούστου 1829) επικύρωσε τις εξουσίες που συγκεντρώθηκαν στο πρόσωπο του Κυβερνήτη. Επιπλέον, αντί του Πανελληνίου που καταργήθηκε συστήθηκε η ολιγομελέστερη Γερουσία, που επίσης δεν είχε αποφασιστικές αρμοδιότητες. Τέλος, τέθηκαν οι βασικές αρχές για μια μελλοντική συνταγματική αναθεώρηση. Kάτι τέτοιο ωστόσο δεν έγινε ποτέ. Η όξυνση της πολιτικής αντιπαράθεσης και η δολοφονία του Καποδίστρια κατά τις προετοιμασίες για τη διοργάνωση της E' Εθνοσυνέλευσης οδήγησαν σ' ένα νέο γύρο εμφύλιων συγκρούσεων. Oι δυο αντίμαχοι μάλιστα προχώρησαν στη σύγκλιση ξεχωριστών εθνοσυνελεύσεων, οι πράξεις των οποίων ωστόσο δεν είχαν άλλη σημασία πέρα από αυτή της στήριξης των δύο πλευρών στη διάρκεια των συγκρούσεων.
http://www.ime.gr/chronos/12/gr/1821_1833/politiki/09.html
Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2014
ΟΡΚΟΣ ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
''Ορκίζομαι ενώπιον του αληθινού θεού οικειοθελώς, ότι θέλω είμαι επί ζωής μου πιστός εις την Εταιρείαν κατά πάντα. Να μη φανερώσω το παραμικρόν από τα σημεία και λόγους της, μήτε να σταθώ κατ'ουδένα λόγον η αφορμή του να καταλάβωσιν άλλοι ποτέ, ότι γνωρίζω τι περί τούτων, μήτε εις συγγενείς μου, μήτε εις πνευματικόν ή φίλον μου.
Ορκίζομαι, ότι εις το εξής δεν θέλω έμβει εις καμίαν άλλην εταιρείαν, οποία και αν είναι, μήτε εις κανένα δεσμόν υποχρεωτικόν. Και μάλιστα, οποιονδήποτε δεσμόν αν είχα, και τον πλέον αδιάφορον ως προς την Εταιρείαν, θέλω τον νομίζει ως ουδέν.
Ορκίζομαι, ότι θέλω τρέφει εις την καρδίαν μου αδιάλλακτον μίσος εναντίον των τυράννων της πατρίδος μου, οπαδών και των ομοφρόνων με τούτους. Θέλω ενεργεί κατά πάντα τρόπον προς βλάβην και αυτόν τον παντελή όλεθρόν των, όταν η περίστασις το συγχωρήση.
Ορκίζομαι να μη μεταχειρισθώ ποτέ βίαν δια να συγγνωρισθώ με κανένα συνάδελφον, προσέχων εξ εναντίας με την μεγαλυτέραν επιμέλειαν να μη λανθασθώ κατά τούτο, γινόμενος αίτιος ακολούθου τινός συμβάντος.
Ορκίζομαι να συντρέχω, όπου εύρω τινά συνάδελφον, με όλην την δύναμιν και την κατάστασίν μου. Να προσφέρω εις αυτόν σέβας και υπακοήν, αν είναι μεγαλύτερος εις τον βαθμόν, και αν έτυχε πρότερον εχθρός μου, τόσον περισσότερον να τον αγαπώ και να τον συντρέχω καθ'όσον η έχθρα μου ήθελε είναι μεγαλυτέρα.
Ορκίζομαι, ότι, καθώς εγώ παρεδέχθην εις την Εταιρείαν, να δέχωμαι παρομοίως άλλον αδελφον, μεταχειριζόμενος πάντα τρόπον και όλην την κανονιζομένην άργητα, εωσού τον γνωρίσω Έλληνα αληθή, θερμόν υπερασπιστήν της πατρίδος, άνθρωπον ενάρετον και άξιον όχι μόνον να φυλάττη το μυστικόν, αλλά να κατηχήση και άλλον ορθού φρονήματος.
Ορκίζομαι να μην ωφελώμαι κατ'ουδένα τρόπον από τα χρήματα της Εταιρείας, θεωρών αυτά ως ιερόν πράγμα και ενέχυρον ανήκον εις όλον το έθνος μου. Να προφυλάττωμαι παρομοίως και εις τα λαμβανόμενα και στελλόμενα εσφραγιαμένα γράμματα.
Ορκίζομαι να μην ερωτώ ποτέ κανένα των Φιλικών με περιέργειαν, δια να μάθω οποίος τον εδέχθη εις την Εταιρείαν. Κατά τούτο δε μήτε εγώ να φανερώσω, ή να δώσω αφορμήν εις τούτον να καταλάβη, ποίος με παρεδέχθη. Να υποκρίνωμαι μάλιστα άγνοιαν, αν γνωρίζω το σημείον εις το εφοδιαστικόν τινος
Ορκίζομαι να προσέχω πάντοτε εις την διαγωγήν μου, να είμαι ενάρετος. Να ευλαβώμαι την θρησκείαν μου, χωρίς να καταφρονώ τας ξένας. Να δίδω πάντοτε το καλόν παράδειγμα. Να συμβουλεύω και να συντρέχω τον ασθενή, τον δυστυχή και τον αδύνατον. Να σέβωμαι την διοίκησιν, τα έθιμα, τα κριτήρια και τους διοικητάς του τόπου, εις τον οποίον διατρίβω.
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΕΙΣ ΣΕ, Ω ΙΕΡΑ ΠΛΗΝ ΤΡΙΣΑΘΛΙΑ ΠΑΤΡΙΣ, ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ εις τους πολυχρονίους βασάνους Σου, ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα, τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου, ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε. Εις το εξής Συ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου. Το όνομά Σου ο οδηγός των πράξεών μου και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου. Η θεία δικαιοσύνη ας εξαντλήση επάνω εις τη κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της, το όνομά μου να είναι εις αποστροφήν, και το υποκείμενόν μου το αντικείμενον της κατάρας και του αναθέματος των Ομογενών μου, αν ίσως λησμονήσω εις μίαν στιγμήν τας δυστυχίας των και δεν εκπληρώσω το χρέος μου. Τέλος ο θάνατός μου ας είναι η άφευκτος τιμωρία του αμαρτήματός μου, δια να μη μολύνω την αγνότητα της Εταιρείας με την συμμετοχήν μου".
ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ: ΟΙ ΠΡΟΥΧΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ
ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ: ΟΙ ΠΡΟΥΧΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ
Διδακτορική διατριβή
Περίληψη
Διδακτορική διατριβή
Περίληψη
ΣΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΑΥΤΗ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΤΑΙ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΩΝ ΠΡΟΥΧΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ, ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΝ. Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΑΣΚΕΙΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ. ΣΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ, ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΑΥΤΕΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΗΣΟΥΝ ΑΡΧΕΣ ΠΟΥ ΔΙΕΠΟΥΝ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ: ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ, ΣΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ. ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΥΝΘΗΚΗ, ΟΙ ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΜΙΑΣ "ΠΑΤΡΙΔΑΣ" (ΕΘΝΟΥΣ) ΠΟΥ ΔΕΝ ΟΡΙΖΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΩΣ ΣΥΝΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΠΙΚΟ-ΣΥΓΓΕΝΙΚΩΝ ΔΕΣΜΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΩΝ. ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΥΧΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΠΛΑΙΣΙΩΝΟΥΝ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ, ΑΝΑΓΟΜΕΝΕΣ ΣΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΑΡΧΕΣ, ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΣΥΓΚΡΟΤΕΙΤΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΕΔΙΟ, ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ, ΕΞΑΛΛΟΥ, ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΒΑΣΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΙΣΤΩΣΑ. ΩΣΤΟΣΟ, Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, ΠΟΥ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ ΩΣ ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΘΕΣΜΩΝ, ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΝΤΙΦΑΣΗ ΠΟΥ ΕΔΡΕΥΕΙ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΘΕΣΜΩΝ: ΟΙ ΤΟΠΙΚΕΣ ΑΥΘΕΝΤΙΕΣ, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΜΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΗΓΕΜΟΝΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, ΔΗΛ. ΕΝΟΣ ΘΕΣΜΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΙΡΕΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, ΟΠΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)